Patron

JESTEŚMY SZKOŁĄ ORŁA BIAŁEGO!

1 września 2011 r. oficjalnie już staliśmy się Szkołą Podstawową im. Orła Białego, a „rodzicami chrzestnymi” tego wydarzenia była Pierwsza Para Naszego Państwa – Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Pan Bronisław Komorowski i jego Małżonka Pani Anna Komorowska. O tym doniosłym wydarzeniu głośno było w całym kraju. Zdjęcia i ilość ciepłych tekstów poświęconych nam z tej okazji jest ogromna. Nam pozostało jeszcze raz serdecznie za ta specjalną nobilitację podziękować i … rozwijać skrzydła!

Tak o tym historycznym wydarzeniu pisały media…

[tvn24] [gazeta_wyborcza] [wprost] [onet.pl] [prezydent.pl]

nasza galeria

[kliknij]

 

Sprawozdanie z uroczystości 11 listopada

Dnia 11 listopada 2011r. w Kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Słotwinie odbyło się poświęcenie sztandaru Szkoły Podstawowej im. Orła Białego. Oficjalnego nadania szkole imienia oraz odsłonięcia tablicy pamiątkowej dokonał Prezydent Polski, Bronisław Komorowski 1 września br. Poświęcenie sztandaru, na którym widnieją słowa Kardynała Stefana Wyszyńskiego „Musicie ducha hartować, aby móc jak orły przelatywać w przyszłość Ojczyzny” zakończyło także obchody 120 – lecia istnienia szkoły. W uroczystościach związanych z poświęceniem sztandaru brali udział uczniowie, nauczyciele, dyrektorzy szkół, rodzice, strażacy, mieszkańcy Słotwiny oraz zaproszeni goście.

 

O godzinie 10:15 wszyscy zgromadzili się przed szkołą, a następnie przemaszerowali do kościoła. O 10:30 była uroczysta msza św., na której poświęcono sztandar. Później odbyła się akademia z okazji odzyskania niepodległości przez Polskę wykonana przez uczniów pod kierunkiem Pani mgr Barbary Jakubiec i Anny Biernat – Jakubiec i Pana Zbigniewa Masteli. Dzieci pięknie zatańczyły poloneza, odśpiewały pieśni patriotyczne, wyrecytowały wiersze oraz przypomniały historię Polski i dzieje swojej szkoły. Uczeń klasy IV zagrał na akordeonie, a jego koleżanka na gitarze. Wszyscy goście obecni w kościele byli zachwyceni akademią i postawą uczniów ze Słotwiny. Po przedstawieniu odbyło się nabożeństwo przed pomnikiem bł. Jana Pawła II w intencji Ojczyzny. Ksiądz proboszcz wraz z wiernymi odmówił modlitwę za poległych. Delegacje złożyły kwiaty i zapaliły znicz. Następnie wszyscy goście przeszli do szkoły i zgromadzili się na sali gimnastycznej, gdzie odbyło się ślubowanie uczniów. Odśpiewano także hymn Polski i hymn szkoły „Dzień dobry, biały ptaku”. Pod koniec uroczystości, dyrektor szkoły, pani Barbara Bysko podziękowała wszystkim osobom, które brały udział w przygotowaniach do szkolnego święta: Radzie Rodziców, pocztom sztandarowym ze szkół w Leśnej, Siennej i Twardorzeczce, organizacjom Słotwiny OSP, LKS, przedstawicielkom KGW, Rady Sołeckiej oraz Radzie Gminy w Lipowej. Szczególne podziękowania skierowano do gości – absolwenta szkoły księdza Włodzimierza Caputy – sponsora kalendarzy i Pana Nadleśniczego Mariana Knapka – Nadleśnictwo Węgierska Górka, które wsparło szkołę w ufundowaniu sztandaru. Zwracając się do dzieci, pani dyrektor odniosła się do umieszczonych na sztandarze słów, mówiąc, że „hartowanie ducha zaczyna się już tu, w szkole podstawowej, kiedy pokonujecie własne niechciejstwo, lenistwo, słabości (…). To wszystko jest hartowaniem własnej osobowości, charakteru – bo tylko wasza wiedza, wasze mądre postępowanie, zaangażowanie będzie budować pomyślność ojczyzny o którą nasi przodkowie musieli walczyć i oddać życie” Następnie wszystkie dzieci, które uczestniczyły w akademii rozdały gościom piękne, biało – czerwone kotyliony. Był to niezwykle wzruszający moment. Goście mogli się także wpisać do księgi pamiątkowej piórem, które podarował szkole Pan Prezydent Bronisław Komorowski 1 września w dniu nadania imienia Orła Białego. Po zakończeniu obchodów związanych z poświęceniem sztandaru wszystkie dzieci otrzymały słodki poczęstunek i powróciły do domów a goście obejrzeli wystawę prac konkursowych „Śladami Orła Białego”. [zdjęcia]

Tekst ślubowania My, uczniowie Szkoły Podstawowej im. Orła Białego w Słotwinie, W obecności naszych Rodziców, Nauczycieli i zaproszonych Gości, Naszej Ojczyźnie  i Tobie Szkoło, uroczyście ślubujemy: – dbać o honor i dobre imię Naszej Szkoły, a sztandaru swego strzec i nigdy go nie splamić  niechlubnym zachowaniem – rzetelną nauką i pracą służyć prawdzie, sprawiedliwości i pokojowi, – postępować zgodnie z zasadami humanizmu i sprawiedliwości społecznej, w duchu tolerancji i miłości – pod tym sztandarem, z młodzieńczym zapałem i głęboką wiarą, jednoczyć wysiłki dla dobra Szkoły, naszej Małej i Dużej Ojczyzny, a nasz patron – ORZEŁ BIAŁY- niech wyznacza nam pod tym sztandarem, drogę do wiedzy  i uskrzydla naszą przyszłość Ślubujemy.

 

POCZĄTKI…

Dyrektor przedstawił propozycje nadania imienia ORŁA BIAŁEGO. Historia szkoły Szkoła Podstawowa w Słotwinie założona została w 1891 roku orzeczeniem c.k. Rady Krajowej Szkolnej we Lwowie. Sięgając do początków szkoły należy podkreślić „niezwykłą u ludu chęć oświaty”, jak zapisano w Kronice Szkoły w 1891 r. Społeczeństwo zaangażowane było w powstanie, budowę i rozbudowę szkoły, pielęgnowanie wartości patriotycznych, o czym świadczą chociażby zapisy w cytowanej Kronice Szkoły ( obchodzenie rocznic państwowych 11 Listopada w okresie międzywojennym i od lat 90-tych XX wieku, odczyty patriotyczne np.( o przyłączeniu Śląska do Polski ), kultywowanie tradycji regionalnych – jak coroczne od 1991 r. wystawienia jasełek – ( pierwsze „Betlejem Polskie” L.Rydla wystawiono w 1923 roku), czy realizacja treści regionalnych z podsumowującym projektem „My som stela” w 2001 r.. Jednocześnie szkoła dba o przygotowanie najmłodszego pokolenia do życia w zjednoczonej Europie i dumy z bycia Polakiem. To u nas odbyło się w 1998 r. Ogólnopolskie Otwarcie Pracowni Internetowej, u nas realizowano cykl telewizyjnych reportaży o wykorzystaniu Internetu „Uczymy w Europie”, a od paru kilkunastu lat jesteśmy organizatorami imprezy „Dzień Europejski” i „Dzień Ziemi” o zasięgu gminnym. Dziś Szkoła czyni starania o budowę sali gimnastycznej, mamy już projekt sali (sic!), która mogłaby zdecydowanie poprawić warunki uprawiania sportów i organizacji imprez artystycznych dla całego środowiska. Historia szkoły i tradycje zobowiązują nas do dbałości o wartości patriotyczne i regionalne. Stąd wniosek dyrektora aby to ORZEŁ BIAŁY był patronem szkoły. Rada pedagogiczna na posiedzeniu rady w dniu 10.01.2011 r. jednogłośnie zaakceptowała propozycje nadania szkole imienia Orła Białego. Propozycja rady została przedstawiona rodzicom na zebraniu ogólnym w dniu 12.01.br. i zaakceptowana. Także Samorząd Uczniowski i uczniowie z entuzjazmem przyjęli przedstawioną im propozycję. Szkoła z nowym półroczem rozpoczyna pracę nad nadaniem imienia „Orła Białego”. Planujemy, aby 11 listopada był dniem połączenia 120 letniej tradycji szkoły i święta nadania imienia Orła Białego.

LEGENDA

Według popularnej legendy, założyciel państwa Polan, Lech, podczas postoju w okolicach Poznania ujrzał pod wieczór sporych rozmiarów gniazdo na drzewie. Znajdował się w nim biały orzeł z dwoma pisklętami. Gdy Lech przyglądał się mu, orzeł rozpostarł skrzydła na tle nieba czerwonego od zachodzącego słońca. Lech zachwycił się, postanowił tam osiąść, umieścił orła w swym herbie, a miejsce na pamiątkę nazwał Gniezdnem (obecnie Gniezno) od słowa gniazdo. Historia ta będąca częścią legendy o „Lechu, Czechu i Rusie pierwszy raz spisana została w „Kronice Wielkopolskiej” napisanej po łacinie w 1273[9] oraz w Kronice Dalimila spisanej w języku czeskim w 1319. W Legendzie tej upatruje się aluzję do podania o założeniu Rzymu przez Romulusa i Remusa. Jej elementem jest auspicjum, starożytny rytuał wnioskowania z lotu ptaków drapieżnych (np. orła) o aprobacie bogów dla podjętych zamierzeń. Mniej romantyczna wersja zakłada, że Polanie mogli przyjąć emblemat orła jako symbol mocy wzorując się na cesarstwie rzymskim (od którego symbol orła przejęło wiele europejskich państw).

HISTORIA

Orzeł w koronie widnieje już na denarach Bolesława Chrobrego – to jego najwcześniejszy zachowany wizerunek. Jest to najprawdopodobniej bielik (charakterystyczne kropki odzwierciedlają białe lotki widoczne w naturze na jego złożonych skrzydłach). Stylizowany wygląd ptaka przedstawionego na monecie powodował spory między uczonymi, mającymi trudności z ustaleniem, czy jest to rzeczywiście orzeł, czy może kogut, gołąb lub paw. Prof. Suchodolski w artykule „Orzeł czy paw,” ze zbioru Inter orientem et occidentem przychyla się raczej do poglądu, że jest to paw, który jest symbolem św. Wojciecha a nie Polski[10]. Orzeł występował na monetach i pieczęciach książąt piastowskich, tarczach i chorągwiach od XII wieku. Początkowo funkcjonuje w herbach śląskich linii Piastów. Po raz pierwszy jako godło książęce pojawia się na pieczęci konnej Kazimierza opolsko-raciborskiego w 1222 r.[11] Później stopniowo jest przejmowany jako herb przez kolejne linie Piastowskie, najpóźniej pojawia się na pieczęciach książąt mazowieckich, bo dopiero po 1271 r.[8] Jako oficjalny herb całego państwa polskiego zaczął być używany od 1295 przez Przemysła II, który po raz pierwszy użył ukoronowanego orła jako godła państwa na rewersie pieczęci majestatycznej z 1295 r.[8] Forma graficzna orła zmieniała się przez wieki. Dzisiejsza jego forma, przyjęta w 1927 (projekt profesora Zygmunta Kamińskiego), jest wzorowana na orle z epoki Stefana Batorego. Trzeba zauważyć, że projekt ten jest w zasadzie bardziej przystosowany do pieczęci lub tarczy okrągłej niż do prostokątnej (heraldycznej). Zmieniała się także cała tarcza – w Rzeczypospolitej Obojga Narodów tarcza stała się czwórdzielna, z naprzemiennymi wizerunkami polskiego Orła i litewskiej Pogoni. Jednocześnie królowie używali też własnych herbów, zwykle umieszczając je w tarczy sercowej herbu państwowego (np. Snopek Wazów). Po rozbiorach wiele utworzonych przez zaborców guberni, prowincji i województw polskich otrzymało nowe herby – nadal przewijał się na nich biały orzeł, bez korony albo z koroną, albo z głową odwróconą na lewą część czoła; gdzieniegdzie występowała też Pogoń mimo wygasłej Unii. Najczęściej były to herby złożone z godłem zaborcy (np. Wielkie Księstwo Poznańskie miało herb z czarnym, pokrzyżackim orłem tak jak inne prowincje pruskie, ale z tarczą sercową czerwoną, na której widniał polski orzeł w koronie). Po powstaniu listopadowym carowie, tytułujący się również królami Polski, przejęli polski Order Orła Białego z niebieską wstęgą, który odtąd cieszył się w Rosji uznaniem. Na herbie z okresu powstania styczniowego widnieje, oprócz orła i Pogoni, Archanioł Michał – patron Rusi. Po rozbiorach ludność polska skrzętnie zbierała przedrozbiorowe grosze i inne polskie monety z herbem Rzeczypospolitej (Orzeł Biały oraz Pogoń na czterech polach tarczy heraldycznej). Oczywiście nie mogło zabraknąć orła na sztandarach i emblematach powstańczych, często nadal z Pogonią litewską. W 1916 Austria i Niemcy przystały na odnowienie Królestwa Polskiego. W 1917 wyemitowano pierwsze banknoty polskie z orłem w koronie na tarczy niepodzielnej. Po odzyskaniu niepodległości Orzeł Biały został uprawomocniony jako godło państwowe uchwałą sejmową w 1919. Oficjalny wizerunek godła przypominał orła Stanisława Poniatowskiego i był używany do 1927, kiedy powstała nowa wersja wg projektu Zygmunta Kamińskiego. Odrzucono tradycyjną formę, zastępując ją nową (niżej – Tradycja heraldyczna), m.in. usunięto krzyż z korony, dodano dwie pięcioramienne gwiazdki. Po II wojnie światowej, w 1945 roku władze Polski Ludowej usunęły koronę z głowy orła. Usunięcie potwierdzono dodatkowo dekretem w roku 1955. Rząd RP na uchodźstwie w odpowiedzi Dekretem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 listopada 1956 r. umieścił na głowie orła zamkniętą koronę zwieńczoną krzyżem[12]. Sejm PRL X kadencji przywrócił orłowi koronę według wzoru z roku 1927. Współcześnie jest to chroniony prawem symbol państwa polskiego. Jego wizerunek widnieje na budynkach administracji państwowej wszystkich szczebli. Jest obecny w szkołach oraz sądach. Ponadto jest reprezentowany na awersach polskich monet, a także koszulkach sportowców reprezentujących Polskę. Niemniej jednak w Polsce pojawia się wiele pytań o granicę eksponowania oraz dowolnego interpretowania symbolu narodowego, a także traktowania jako pamiątkowy gadżet. /źródło: wikipedia

Poglądowa galeria Orłów Białych